Oscars – Campagne voeren voor een beeldje

Oscars – Campagne voeren voor een beeldje

Oscarbeeldjes
De felbegeerde Oscars

Zondag worden voor de 84e keer de Oscars uitgereikt in Los Angeles. De belangrijkste filmprijzen draaien voor een groot deel om campagne voeren. Veel genomineerden maken kans mede dankzij een flinke lobby. Het is niet voor niks dat het voorspellen van een kwestie is van kijken wie er met de Bafta’s, Globes en SAG’s vandoor is gegaan.

Octavia Spencer met haar Golden Globe voor The Help
Octavia Spencer met haar Golden Globe voor The Help

Wie het prijzenseizoen een beetje in de gaten houdt, wordt zelden verrast door de genomineerden her en der. Dit jaar zijn The Artist, The Help, The Descendents en Hugo onder meer de lucky bitches. Vast staat zo ongeveer dat Octavia Spencer een Oscar wint voor haar bijrol in The Help. Vermoedelijk gaat de prijs voor beste actrice naar Viola Davis, eveneens voor The Help. Meryl Streep wordt jaarlijks genomineerd, maar ziet al ruim vijfentwintig jaar de prijs aan haar neus voorbijgaan. Ieder jaar wordt weer gezegd dat ze dit jaar écht kans maakt, maar dan mag Sandra Bullock het beeldje ophalen en dan weer Natalie Portman. Bij de mannen kunnen Jean Dujardin (The Artist) en Christopher Plummer (Beginners) vast een plekje op de schouw vrijmaken.

Campagne
Om een film genomineerd te krijgen voor een Oscar, moet een campagnemachine in werking worden gesteld. Een van de miracleworkers op het gebied van publiciteit is producent Harvey Weinstein, die samen met zijn broer Bob de Weinstein Company leidt. Dankzij Harvey dingt een stomme Franse film zonder sterren nu mee naar de Oscar voor Beste Film. De sympathieke komedie heeft Hollywood de wereld ‘veroverd’ kunnen we overal lezen, maar een belangrijke spil daarin was distributeur Weinstein. De producent was een fan van de politieke satires van de Franse regisseur Michel Hazanavicius en besloot zijn stomme film The Artist internationaal te distribueren vlak voor de première van de film in Cannes. Daar won Dujardin de prijs voor beste acteur en talloze andere prijzen volgden (de genoemde Bafta’s, Golden Globes en SAG Awards). Weinstein heeft dit jaar vier films naar de nominaties geholpen. Naast The Artist, ook Streeps The Iron Lady, My Week With Marilyn en Madonna’s W.E. die is genomineerd voor beste kostuum. Streep noemde Weinstein dit jaar overigens een God tijdens haar bedankspeech voor haar Golden Globe.

Harvey Weinstein (tweede van rechts) en de makers van The Artist in Cannes
Harvey Weinstein (tweede van rechts) en de makers van The Artist in Cannes

Uiteindelijk moeten de ruim 5,5 duizend leden van de Academy films en de filmmakers nomineren en daarna stemmen op de winnaars. Het is dus belangrijk om een enorme buzz te creëren rond een film of -ster. Iedere filmmaatschappij gooit miljoenen euro’s tegen filmcampagnes aan en dat is de normaalste zaak van de wereld. Dat daarmee wellicht het prijzenfestijn omturnt in een prijzencircus is geen enkel probleem. Persoonlijke campagnes worden door de leden van de Academy echter totaal niet gewaardeerd. Opvallend is dat toen actrice Melissa Leo vorig jaar, uit frustratie dat geen enkele pr-persoon daarvoor wilde betalen, uit eigen zak een reclamecampagne opstartte om zichzelf genomineerd te krijgen voor een Oscar en het beeldje later ook daadwerkelijk te winnen, heel Hollywood over haar viel. Wat een egocentrische actie en wie denkt Melissa Leo wel niet dat ze is, soms eens. Reclamecampagnes op grote schaal betaald door distributeurs: ja. Een paar onschuldige postertjes en affiches betaald uit eigen zak: nee. Het siert Leo niet bepaald en het moment dat ze met haar postervoorstel onder de arm een copyshop binnentreedt, klinkt ook eerder pijnlijk dan zeer succesvol, maar het heeft haar wel een Oscar opgeleverd.

Email van de Weinsteins naar de leden van de Academy
Email van de Weinsteins naar de leden van de Academy

Het campagne voeren om prijzen te winnen, is geen nieuwe tak van sport in de film business. Al in de jaren zestig werd er met geld gesmeten om acteurs en films op de nominatielijsten te krijgen. In 1961 maakte acteur Chill Wills de faux pas om zichzelf te adverteren als Oscarkandidaat voor zijn rol in de western The Alamo van John Wayne. De film gaat over de Slag om de Alamo, een katholiek missiegebouw in San Antonio, waarbij tientallen doden vielen. De acteur speelde in de western de komische sidekick van Wayne en wilde dolgraag wat erkenning voor zijn werk. Hij liet een paar advertenties afdrukken met de dubieuze tekst: Wij van de cast van Alamo bidden harder voor een Oscar voor Chill Wills dan echte Texanen bidden voor hun leven tijdens de slag van Alamo. Dat is toch vrij smakeloos te noemen.
Reclame maken voor jezelf siert een acteur met andere woorden niet. De filmmakers zijn als het op prijzen aangaat overgeleverd aan PR-goden als Harvey Weinstein. Gelukkig zijn die Goden niet te beroerd zichzelf ook af en toe in het zonnetje te zetten. Afgelopen vrijdag werden in Los Angeles de Publicist Guild Awards uitgereikt, voor de marketingcampagnes achter de kaskrakers. Grote winnaar van de avond was het team van The Help, niet geheel ontoevallig dit jaar genomineerd voor vier Oscars.

The Fighter – Gevecht tegen verstikkende familiebanden

The Fighter – Gevecht tegen verstikkende familiebanden

Chistian Bale en Mark Wahlberg als broers in The Fighter
Chistian Bale en Mark Wahlberg als broers in The Fighter

Micky wil maar een ding in het leven en dat is boksen. Hij wordt daarin in bijgestaan door zijn familieleden. Zijn grofgebekte moeder Alice is al sinds zijn tienerjaren zijn manager en halfbroer Dicky is zijn coach. Hoewel zijn familie overloopt van liefde voor de spierbundel gespeeld door Mark Wahlberg, krijgen ze weinig van de grond. Als Alice, lekker ordinair gespeeld door Melissa Leo, een wedstrijd regelt voor haar rustige zoon, haakt zijn tegenstander af en wordt hij tegenover een te zware tegenstander gezet. Micky is kansloos en wordt genadeloos ingemaakt. Zijn broer bakt er ook niet veel van, omdat hij te druk is met het scoren van crack. Ooit had hij zelf een veelbelovende bokscarrière in het verschiet, maar wist die te verknallen door zijn verslaving. Acteur Christian Bale speelt de junk voortreffelijk. Hij is constant ongeduldig, overtuigd van zijn eigen grootheid en zenuwachtig op zoek naar de volgende shot. Bovendien is hij kilo´s afgevallen voor de film waarmee hij terecht een Oscar won voor beste bijrol. Dicky is de hele film bezig met zijn zelfbenoemde comeback en wordt daarvoor zelfs gevolgd door een cameraploeg. Hij stort zich volledig op de carrière van zijn jongere halfbroertje Micky.

De onvoorwaardelijke liefde van zijn familie verstikt Micky. Zijn moeder gaat voor hem door het vuur, maar is niet de best denkbare manager. Als Micky het barmeisje Charlene Fleming komt daar verandering in. Ze stimuleert hem zijn familie te dumpen die zijn professionele carrière in de wegstaat, maar is daarin zelf ook weer heel dwingend. Het verlegen karakter van Micky zorgt ervoor dat hij door iedereen in een hoek geduwd kan worden. Ook in de bokskringen ontvangt hij met regelmaat de klappen van zijn tegenstander terwijl hij tegen de touwen leunt. In zijn professionele carrière en privéleven, moet Micky de goedbedoelde adviezen in de wind leren slaan, om te kunnen winnen.

Christian Bale, Melissa Leo en Mark Wahlberg in The Fighter
Christian Bale, Melissa Leo en Mark Wahlberg in The Fighter

De film van David O. Russell toont de beklemmende liefde van bloedverwanten die het beste met hun broer en zoon voorhebben, maar hem eerder klein houden dan groot maken. Wat ook niet helpt is hun opvliegende karakters. Walbergh speelt zijn Micky heel terughoudend en klein, waardoor zijn medespelers all the way kunnen gaan met hun ordinaire scheldpartijen en druggebruik. Zelfs de vaak schuchtere en bedeesde Amy Adams gaat schaars gekleed los op de talloze halfzusjes van haar nieuwe vlam. De hechte band moet worden doorgeknipt, zodat de verhoudingen weer werkbaar worden. De spanningsboog in de film zakt af en toe in, als bijvoorbeeld al lang en breed duidelijk is dat Micky zijn broer gaat dumpen als coach, duurt het onderwerp wordt aangesneden in de film. Hoewel de titel anders doet vermoeden, is The Fighter geen knalharde actiefilm, maar eerder een innemend drama. De ontknoping is geen verrassing, maar het portret van een ambitieuze rustige man die zijn plek moet vinden in een wereld vol ego’s is geslaagd. Ook door het voortreffelijke spel van de cast.