The Great Gatsby ontploft door poeha

Party at The Great Gatsby

Party at The Great Gatsby

Baz Luhrmann zul je niet snel betrappen op een ingetogen film. Waar hij kan uitpakken met slingers en confetti zal hij dat doen, en vooruit ook waar het eigenlijk niet kan. Het was al te zien bij Romeo + Juliet, maar voor The Great Gatsby trekt Luhrmann werkelijk alle registers open. F. Scott Fitzgerald gaf de aanzet: eenzame miljonair geeft high society feestjes in zijn villa en Luhrmann kopt het in met een kasteel, zwembad in de gang, jazzbands, champagnefonteinen, dure auto’s, chique geklede, prachtige dames en Jay-Z.

Miljoenen dollars zijn stukgeslagen op de set in Australië en het resultaat is zeker indrukwekkend. Het probleem met Luhrmanns The Great Gatsby is dat de personages te oppervlakkig en soms zelfs kolderiek zijn om je echt te laten raken. Daisy (Carey Mulligan) de vrouw die wordt begeerd door Gatsby, maar getrouwd is met Tom Buchanan (Joel Edgerton), slaakt de ene zucht na de andere en heeft het vooral heel moeilijk, eerst met de affaire van haar man en daarna weer met de aandacht van Jay. Type Eline Vere. Tobey Maguire speelt Nick Carraway, de verteller van het verhaal, een aspirant schrijver die naast Gatsby komt te wonen en in de ban raakt van zijn verhalen. Maguire blijft vooral hangen in verwondering om de wereld om zich heen. DiCaprio is in principe een goeie Gatsby, maar ook hij legt het er te dik boven op. De scene waarin hij Daisy voor het eerst sinds jaren weer ontmoet staat bol van de slapstick.

Gatsby is zenuwachtig, ziet u wel

Gatsby is zenuwachtig, ziet u wel

Luhrmann lijkt daarbij bang te zijn dat het publiek niet alles snapt. Zo laat hij DiCaprio spelen met talloze Moeder Ik Wil Bij de Revu-achtige gezichtsuitdrukkingen om te laten zien dat zijn zaakjes niet helemaal legaal zijn. En mocht je zijn vergeten dat het gaat om een verfilming van The Great American Novel, geen zorgen. Luhrmann brengt de volzinnen in beeld en duwt ze met behulp van 3D in je gezicht.

Fitzgerald uitte met zijn boek kritiek op de excessen en het narcisme van deze wereld. The Great Gatsby toont de poeha de geldsmijterij en de leegte van Hollywood. In die zin zou je de film zeer geslaagd kunnen noemen. Luhrmann verplaatst de kritiek op de elite naar kritiek op de massa die alles slikt, zolang het maar mooi is om naar te kijken. Jay Gatsby is de massa geworden, die voor alles lapt waar hij tijdelijk gelukkig van wordt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s